شنبه , ۴ خرداد ۱۳۹۸
خانه یادداشت کوتاه درباره فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی

درباره فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی

ایده‌هایی درباره مجموعه تلویزیونی «خانه پوشالی»

سیزده قسمت فصل دوم مجموعه «خانه پوشالی» را دو ماه پیش در یک هفته به‌طور ضربتی...

«واندر ویل/ چرخ‌و‌فلک شگفت‌انگیز» (وودی آلن ۲۰۱۷)

در میان بی‌شمار فیلم به نمایش درآمده در سال ۲۰۱۷ سه فیلم با تمام وجود و در سطوحی گوناگون ‏تلاش‌هایی قابل تقدیر و ادای...

«همه می‌دانند» (اصغر فرهادی ۲۰۱۸)

آنچه برای من در «همه می‌دانند» اصغر فرهادی در انتهای فیلم برجسته شد، نوعی آگاهی تروماتیک است که گریبان دو یا چند نفر از...

مواجهه‌ای انتقادی با «مجرم عشق‌ورزی» (۲۰۱۱) و «قبایل توکیو» (۲۰۱۴) ساخته‌های...

«مجرم عشق/ عشق‌ورزی» پیش از این قرار بود در مطلب بلندی در روزنامه «روزگار» به معرفی سینمای «سیون سونو» این فیلمساز/ شاعر/ قصه نویس/فیلمبردار/ آهنگساز...

مقایسه‌ای بین «نره‌گاو نئونی» (گابریل ماسکارو ۲۰۱۵) و «شیطان نئونی» (نیکلاس...

دیروز بعد از مدت‌ها به تماشای فیلم «گاو نئونی» (گابریل ماسکارو) نشستم و از آن لذت بردم. آنچه درباره مقایسه -به‌ ظاهرـ دور این...

به بهانه پایان مجموعه تلویزیونی «مد من»: شهر چطور بود؟

مجموعه «مد من» دیشب -و در حقیقت امروز صبح برای من- به پایان رسید. هفت فصل این مجموعه سنگین و وزین، ورای نمایش پیچیدگی‌های...

«اون/ آن» (اندی موشیاتی ۲۰۱۷)، «مادر!» (دارن آرُنوفسکی ۲۰۱۷) و «مادر...

اشاره: در طول سه هفته گذشته موفق به تماشای سه فیلم شدم که هرکدام به نوعی مستقیم یا غیر مستقیم به گونه سینمای وحشت/...

«بوی ما» (لری کلارک۲۰۱۵) و «عشق» (گاسپار نوئه ۲۰۱۵):

آنچه که باعث می‌شود من نام این دو فیلمساز را در کنار هم بیاورم شاید بیش از هرچیزی تلاش مصرانه‌شان باشد برای نمایش تابو‌شکنانه...

«موجود نازنین» (سرگئی لوزنیتسا ۲۰۱۷)

به طرز غریب و دردآوری در این سال‌ها هرچه فیلم از سینمای روسیه دیده‌ام فضایی داشته آخرالزمانی و سیاه. بدون استثنا در درون آنها...

«جانگوی از بند رها شده» (کوئنتین تارانتینو ۲۰۱۲) و «بینوایان» (تام...

«لعنتی‌های بی‌آبرو» در زمان تماشایش حسابی مرا سر کیف آورد. خرق عادت‌های تارانتینو در همان سکانس افتتاحیه طولانی یا کشتار درون کافه به تنهایی...